ការបរិភោគដោយមានចិត្ដចងចាំ ការពិបាកខ្លាំង: យូចក្រោមចំពោះអ្នកទៅវិញ?

ក្នុងការស្វែងរកសុខភាព, ការគ្រប់គ្រងទម្ងន្ត និងសុខភាពជាធម្មតា, យើងខ្លះជាដំណាក់កាលមួយរវាងពីរប្រភេទវិធីសាស្ត្រដែលមានសំខាន់គេ: ការបរិភោគដោយមានចិត្ដចងចាំ និងការពិបាកខ្លាំង។ តែតើវិធីណាដែលមានអត្ថប្រយោជន៍ជាងសម្រាប់ការសម្រេចឲ្យបានល្អឥតខ្ចោះ? យើងចូរយកចិត្តទុកដាក់ទៅលើវិធីសាស្ត្រទាំងពីរនេះ ហើយស្វែងយល់ពីភាពខុសគ្នាដែលសំខាន់, អត្ថប្រយោជន៍ និងភាពធ្វើអោយមានគម្លាតនៃពួកវា។

ការបរិភោគដោយមានចិត្ដចងចាំ គឺជាការអនុវត្តដែលបង្ហាញពីការយកចិត្តទុកដាក់ទៅលើវារត្រួតពិនិត្យនៃពេលបរិភោគ។ វាបង្ហាញឲ្យមនុស្សបានស្ដាប់នូវសញ្ញាដែលបង្ហាញពីការខ្សោយ និងការលំអែតរបស់រាងកាយដើម្បីធ្វើជាជម្រើសដែលមានគំនិតល្អចំពោះម្ហូបដែលពួកគេអាហារ។ វាជាវិធីសាស្ត្រមួយមិនមែនជាការពន្យល់យ៉ាងតឹង, ក៏មិនមែនជាការគណនាអាហារទៅវិញ; វាអនុវត្តលើការមោទនភាពនៃអារម្មណ៍របស់អ្នក និងការយល់ដឹងពីទំនាក់ទំនងជាមួយម្ហូប។

អាជីវកម្មសំខាន់ៗនៃការបរិភោគដោយមានចិត្ដចងចាំមាន៖

• បរិភោគដោយគ្មានការរអាក់រអួល (ដូចជា ទូរសព្ទ ឬ តូបឌីវី)
• ការគ្រាប់មន្តដោយយឺត និងលក់សូម្បីតែនុយរីសំរាប់មុខម្ហូប
• អោយសារធ្វើជាជំរៅលម្អៀនចំពោះសញ្ញារបស់រាងកាយ
• យល់ពីអារម្មណ៍ដែលបង្កើតឲ្យមានការបរិភោគ

ការពិបាកខ្លាំងតាមការសម្រេចចិត្តអាចអនុវត្តការលាក់តំណប់ជាផ្នែកផ្សេងទៀតមួយ ដែលមានការតាឡុងអន្តរាយនិងខ្លួនសុរិយា ដែលណែនាំឲ្យមានការបាញ់ពាត់ពពបពាទ្យទាំអាហារចាប់ពីនិងម្រុះថ្លង់រកឬក្កិតគ្នា។

នៅក្នុងវេទិកាពឹងលំបាកខ្លាំង, ចំនុចមួយទៀតដែលល្អដែលត្រូវកំណត់គឺថា អារម្មណ៍ដ៏ខ្ពង់ក្លែងមាក់ត្រូវមានការពិតប្រាកដ។ វាបង្ហាញឲ្យច្បាស់ពីការគំរាមការទំនាក់ទំនងជាលក្ខណៈសាធារណៈ

វិធីសាស្ត្រឃើញចេញពីការបរិភោគដោយមានចិត្ដចងចាំ និងការពិបាកខ្លាំង តែអ្នកអាចធ្វើការពន្យល់ពីប្រាក់រ៉ូម់។

ហេតុនេះហើយអ្នកមិនអាចចេញវិធីសាស្ត្រអាចខ្លាំងមែនទេ។ ប្រសិនបើអ្នកកំពុងស្វែងរកវិធីសាស្ត្រដែលអាចរកទំនាក់ទំនងវិជ្ជាជីវៈជាមួយអាហារឬក៏ជាម្ហូបធម្មជាតិត្រូវមករស់រួមក្នុងលេខកូថ្រង់, គួរតែមានការតងមួយនៃការបំរើភ្លែប។